Woskowina uszu

Woskowina to lepka wydzielina o barwie żółtej, lub brązowej pochodząca z gruczołów woskowinowych w przewodach słuchowych. Dzieci mają szczególną skłonność do gromadzenia woskowiny w uszach, nie jest to jednak choroba, tylko stan fizjologiczny. Podczas czyszczenia uszu patyczkami należy uważać, i czyścić tylko widoczną część woskowiny wybierając ja na zewnątrz, a nie upychać ją do środka. Do higieny uszu można stosować jeden z ogólnodostępnych w aptekach środków.

Angina, infekcje gardła

Infekcje gardła to jeden z częstszych powodów wizyt w gabinetach lekarskich u dzieci. Szczególną postacią infekcji gardła to angina, czyli ostre zapalenie migdałków podniebiennych, która może mieć podłoże wirusowe, lub bakteryjne. Charakteryzuje się silnym bólem gardła, nalotami na migdałkach i gorączką. Najczęstszą bakterią powodującą anginę u dzieci jest paciorkowiec ropotwórczy.

Ostre zapalenie uszu

Ostre zapalenie ucha u dziecka może rozwinąć się bardzo szybko, w ciągu kilku godzin, i dotyczy dzieci w każdym wieku. Objawy to silny ból ucha oraz gorączka, często poprzedzone katarem. U niemowląt objawy mogą być bardziej burzliwe i ogólnoustrojowe i wyrażają się płaczem, ogólnym niepokojem i bezsennością. Schorzenie może mieć charakter wirusowy lub bakteryjny, a najczęstszą bakterią która powoduje zapalenie ucha w Polsce jest pneumokok. W razie wystąpienia bólu ucha należy podać Paracetamol lub Ibuprofen dostępne w aptece bez recepty.

Ostre zapalenie zatok

Ostre zapalenie zatok charakteryzuje się niedrożnością i obrzękiem nosa, najczęściej gęstym katarem, i często kaszlem u dzieci, natomiast ból w obrębie twarzoczaki występuje rzadko. U bardzo małych dzieci, z uwagi na jeszcze słaby rozwój zatok, najczęściej chorują zatoki sitowe. Bakterią która najczęściej atakuje zatoki u dzieci w Polsce jest pneumokok. Stanem sprzyjającym nawrotom zapalenie zatok jest przerośnięty migdałek gardłowy.

Wysiękowe zapalenie uszu

Stan w którym w przestrzeniach ucha środkowego gromadzi się płyn, (nie chodzi o woskowinę!). Zwykle jest to długotwałe utrzymywanie się płynu w jamach bębenkowych nie powodujące bólu, lecz niedosłuch. Często współistnieje przerost migdałka gardłowego. Stan ten wymaga leczenia zachowawczego, a czasem również operacyjnego w ostateczności.

Przerost migdałka gardłowego

Klasyczne objawy przerośniętego migdałka gardłowego to niedrożność nosa, która jest lepiej widoczna w nocy, kiedy dziecko śpi z otwartą buzią, lub chrapie. Czasem poprzez ucisk na trąbki słuchowe migdałek gardłowy może powodować przejściowy niedosłuch. Leczenie zachowawcze przy niedużych i średnich przerostach może być skuteczne, natomiast przy dużych pozostaje jedynie leczenie operacyjne.

Przerost migdałków podniebiennych

W wyniku nawracających zapaleń gardła może dojść do przerostu migdałków podniebiennych, co może skutkować trudnościami z oddychaniem w postaci chrapania, lub bezdechów sennych, oraz trudnościami z przełykaniem. Nie ma skutecznych leków zmniejszających migdałki podniebienne, dlatego jeśli zajdzie taka potrzeba migdałki można leczyć operacyjnie, poprzez ich zmniejszenie (przycięcie), lub w ostateczności usunięcie w całości. W przypadku małych dzieci z uwagi na rolę migdałków podniebiennych w układzie odpornościowym wskazania do całkowitego usunięcia należy stawiać ostrożnie.